خدای مهربانم پیشاپیش ازت ممنونم | پاسخ جهان هستی و اجابت خداوند

اگر ایمانی داشته باشی به اندازه‌ی دانه خردلی باهاش کوه‌ها رو هم جا به جا می‌کنی چه برسه به پیشاپیش سپاسگزاری کردن بابت خواسته‌های اجابت شده:

خدای مهربانم پیشاپیش ازت ممنونم بابت…

خیلی از آدم‌ها منتظر می‌مونن تا اول نتیجه‌ای رو ببینن، نعمتی رو دریافت کنن یا اتفاقی رو تجربه کنن و بعد شکرگزاری کنن؛ اما حقیقت اینه که یکی از زیباترین نشونه‌های ایمان اینه که قبل از دیدن نتیجه هم احساس اطمینان داشته باشی. وقتی به اجابت خداوند باور داشته باشی، دلت آروم‌تر می‌شه، نگرانی‌هات کمتر می‌شن و راحت‌تر می‌تونی خودت رو در مسیر دریافت ببینی. دقیقاً مثل کسی که سفارشش رو ثبت کرده و مطمئنه که بسته‌اش در راهه؛ دیگه هر دقیقه نگران نیست که آیا ارسال شده یا نه، چون می‌دونه مسیرش در حال طی شدنه.

خواسته‌هایی که بارها فرستادی

چیش سخته که نمی‌تونی باور کنی جریانی از خیر و برکت داره به سمتت میاد؟ چرا نمی‌تونی باور کنی که به اندازه ده‌ها بار زندگی در ناز و نعمت، درخواست به جهان هستی ارسال کردی؟ مگه درخواست ارسال نکردی؟ در طول زندگیت هر روز و بارها و بارها با دیدن تنوع جهان هستی، یا با تجربه تضادها، خواسته‌هایی در وجودت شکل گرفته. شکل نگرفته؟ درخواستی نداشتی؟ نعمتی رو دست کسی ندیدی که دلت بخواد؟ از موفقیت کسی باخبر نشدی؟ دوست نداشتی تجربه‌ای مشابه فردی رو تجربه کنی؟ دوست نداشتی چیزی رو داشته باشی؟

واقعیت اینه که بیشتر خواسته‌های ما دقیقاً در لحظه‌هایی شکل می‌گیرن که چیزی رو می‌بینیم و می‌گیم «ای کاش منم اینو داشتم». ممکنه کسی رو ببینی که با آرامش زندگی می‌کنه و تو هم دلت بخواد آرامش بیشتری داشته باشی. ممکنه فردی رو ببینی که شغل مورد علاقه‌اش رو پیدا کرده و تو هم چنین خواسته‌ای در دلت شکل بگیره. ممکنه آرزوی سلامتی بیشتر، روابط بهتر، درآمد بالاتر یا حتی خانه‌ای دلخواه در وجودت ایجاد بشه. همه این‌ها درخواست‌هایی هستن که ناخواسته و کاملاً طبیعی به جهان ارسال می‌شن و بخشی از جریان نعمت رو در زندگی تو فعال می‌کنن.

موشک خواسته‌ها در مسیر بازگشت

خوب حله دیگه… اگه باور داری که خواسته‌های زیادی در وجودت شکل گرفته و موشک خواسته‌هات رو به جهان ارسال کردی، خوب خیلی کارت باید راحت باشه برای باور کردن اینکه جهان هستی هم پاسخ داده و حالا جریانی از خواسته‌های اجابت‌شده‌ات داره به سمتت میاد.

خیلی وقت‌ها ما قسمت اول ماجرا رو قبول داریم اما قسمت دوم رو نه. قبول داریم که خواسته داریم، دعا کردیم، آرزو کردیم و درخواست فرستادیم؛ اما وقتی نوبت به دریافت می‌رسه شک می‌کنیم. در حالی که اگر ارسال رو پذیرفتی، منطقیه که پاسخ جهان هستی رو هم بپذیری. درست مثل کشاورزی که بذر رو در زمین می‌کاره. اگر واقعاً بذر کاشته باشه، انتظار رشد هم خواهد داشت. اون هر روز زمین رو زیر و رو نمی‌کنه تا ببینه بذر کجاست، بلکه با آرامش به روند رشد اعتماد می‌کنه.

در زندگی روزمره هم همین اتفاق می‌افته. فردی مدت‌ها دنبال کار مناسب بوده و ناگهان فرصتی براش فراهم می‌شه. شخصی سال‌ها دوست داشته مهارتی رو یاد بگیره و ناگهان شرایط آموزش براش فراهم می‌شه. فردی مدت‌ها آرزوی آشتی و بهبود یک رابطه رو داشته و ناگهان اتفاقاتی رقم می‌خوره که مسیر ارتباط رو بهتر می‌کنه. این‌ها نمونه‌هایی از حرکت آرام و پیوسته جریان خوشبختی در زندگی انسان‌هاست.

وقتی ناگهان یادت می‌افتد

بارها اتفاقات خوبی رو تجربه کردی که شوکه شدی، چون یادت اومده چند ماه پیش یا چند سال پیش خواستیش.

اما خوب، چون الان در مرحله دریافتش قرار گرفتی، دریافتش کردی.

به همین سادگی.

اگر کمی به گذشته زندگی خودت نگاه کنی، احتمالاً ده‌ها نمونه پیدا می‌کنی که روزی فقط یک آرزو بودن اما امروز بخشی از زندگی عادی تو شدن. شاید زمانی داشتن یک وسیله ساده برات آرزو بوده، شاید زمانی دوست داشتی در موقعیت شغلی بهتری قرار بگیری، شاید روزی آرزو داشتی آرامش بیشتری داشته باشی یا مسئله‌ای از زندگیت حل بشه. خیلی از چیزهایی که امروز عادی به نظر می‌رسن، زمانی خواسته‌های مهم تو بودن. برای همین وقتی آدم گذشته خودش رو مرور می‌کنه، راحت‌تر می‌تونه به اجابت خداوند و روند دریافت نعمت‌ها ایمان بیاره.

گاهی حتی بعد از رسیدن به خواسته‌ها فراموش می‌کنیم که روزی برای همون موضوع دعا می‌کردیم. مثلاً کسی سال‌ها دنبال خانه‌ای مناسب بوده و بعد از مدتی که صاحبش می‌شه، دیگه اون روزهای انتظار یادش نمیاد. یا فردی مدت‌ها آرزوی داشتن یک شغل مشخص رو داشته اما وقتی بهش می‌رسه، کم‌کم اون خواسته اولیه رو فراموش می‌کنه. مرور این اتفاقات باعث می‌شه متوجه بشیم که خیلی از درخواست‌های گذشته ما قبلاً وارد زندگی‌مون شدن.

باور، دریافت را سریع‌تر می‌کند

اما اگه حالا با تمام وجودت باور کنی که جریانی از خواسته‌های اجابت‌شده‌ات داره به سمتت میاد، بقیه‌ش رو زودتر دریافت می‌کنی.

همین الان دریافتش می‌کنی.

با این باور دریافت می‌کنی پاسخ جهان هستی به خواسته‌هات رو.

یکی از تفاوت‌های بزرگ بین آدم‌های امیدوار و آدم‌هایی که مدام نگرانن، نوع نگاهشونه. فرد امیدوار هنوز به مقصد نرسیده اما خودش رو در مسیر رسیدن می‌بینه. فرد نگران هنوز به مقصد نرسیده و مدام به نبودن‌ها نگاه می‌کنه. وقتی باور می‌کنی که پاسخ جهان هستی در حال نزدیک شدن به توست، ذهنت آروم‌تر می‌شه و رفتارهای بهتری از خودت نشون می‌دی. تصمیم‌های بهتر می‌گیری، فرصت‌ها رو راحت‌تر می‌بینی و انرژی بیشتری برای ادامه مسیر پیدا می‌کنی.

فرض کن فردی منتظر نتیجه یک مصاحبه کاریه. اگر مدام به بدترین حالت‌ها فکر کنه، اضطرابش بیشتر می‌شه. اما اگر باور داشته باشه که خیر و برکت در مسیر زندگیشه، آرام‌تر می‌مونه و حتی اگر آن فرصت مناسب نباشه، خودش رو برای فرصت بهتر آماده نگه می‌داره. این نوع نگاه باعث می‌شه فرد هماهنگ‌تر با جریان نعمت حرکت کنه و احساس بهتری داشته باشه.

قدرت یک باور ساده

چه باوری؟

جریانی از خواسته‌های اجابت‌شده من داره به سمتم میاد.

من اینو باور دارم.

گاهی یک جمله ساده می‌تونه حال و هوای ذهن آدم رو تغییر بده. وقتی بارها به خودت یادآوری می‌کنی که خیر و برکت در مسیر زندگی تو در حرکته، کم‌کم ذهنت به جای تمرکز روی کمبودها، روی امکان‌ها تمرکز می‌کنه. این به معنی نادیده گرفتن مشکلات نیست؛ بلکه یعنی در کنار دیدن واقعیت‌ها، به فرصت‌ها و نعمت‌هایی که می‌تونن وارد زندگیت بشن هم توجه داشته باشی.

خیلی از آدم‌ها وقتی صبح از خواب بیدار می‌شن، قبل از هر چیز سراغ نگرانی‌هاشون می‌رن. اما تصور کن هر روز با این باور شروع بشه که جریان خوشبختی در حال حرکت به سمت توست. در چنین شرایطی نگاهت به اتفاقات روزانه متفاوت می‌شه. تماس‌های جدید، آشنایی‌های تازه، ایده‌های نو و حتی اتفاقات ظاهراً ساده می‌تونن معنای تازه‌ای پیدا کنن و مسیرهای جدیدی رو در برابر تو باز کنن.

اعتماد به شنیده شدن خواسته‌ها

من حتم دارم جهان هستی خواسته‌های منو شنیده.

من حتم دارم جهان هستی بهم پاسخ داده.

من حتم دارم جهان هستی با خواسته‌های من رشد می‌کنه.

یکی از آرامش‌بخش‌ترین باورهایی که می‌تونه در دل انسان شکل بگیره اینه که بدونه خواسته‌هاش گم نمی‌شن. خیلی وقت‌ها آدم فکر می‌کنه چون هنوز نتیجه‌ای رو ندیده، پس اتفاقی هم در حال رخ دادن نیست. در حالی که بسیاری از فرآیندهای زندگی در پشت صحنه اتفاق می‌افتن. درست مثل زمانی که بذر در دل خاک قرار داره و از بیرون چیزی دیده نمی‌شه، اما در درون زمین تغییرات بزرگی در حال رخ دادنه. وقتی به خودت یادآوری می‌کنی که خواسته‌هات شنیده شده‌اند، احساس امنیت بیشتری پیدا می‌کنی و با آرامش بیشتری مسیر زندگیت رو ادامه می‌دی.

برای مثال ممکنه فردی مدت‌ها دنبال راه‌اندازی یک کسب‌وکار باشه، آموزش ببینه، تجربه کسب کنه و هنوز نتیجه بزرگی مشاهده نکنه. اما ناگهان یک آشنایی، یک پیشنهاد یا یک فرصت تازه مسیر زندگی اون رو تغییر بده. یا فردی مدت‌ها روی بهبود روابط خودش کار کرده باشه و بعد از مدتی متوجه بشه فضای ارتباطاتش کاملاً متفاوت شده. این اتفاقات معمولاً یک‌شبه ایجاد نمی‌شن، بلکه نتیجه فرآیندهایی هستن که از قبل در حال شکل گرفتن بودن.

خداوند مشتاق نعمت رساندن است

من ایمان دارم جهان هستی (خداوند) بیشتر از من تمایل داره من تمام چیزهایی رو که درخواستش در وجودم شکل گرفته دریافت کنم.

خداوند مشوق من برای دریافت بهترین نعمت‌هاست.

خیلی از آدم‌ها ناخودآگاه فکر می‌کنن باید برای دریافت نعمت‌ها بجنگن، التماس کنن یا مدام نگران باشن. در حالی که وقتی به قوانین خداوند توجه می‌کنی، متوجه می‌شی که اساس آفرینش بر خیر، رشد و گسترش نعمت‌ها بنا شده. همان خدایی که توانسته این همه زیبایی، تنوع، فرصت و امکان را در جهان خلق کند، قطعاً محدود به راه‌های ذهن ما نیست. برای همین هر چه بیشتر به اجابت خداوند اعتماد می‌کنی، نگرانی کمتر و آرامش بیشتری را تجربه خواهی کرد.

به اطراف خودت نگاه کن. هر روز نعمت‌هایی وجود دارن که شاید آن‌قدر عادی شدن که کمتر بهشون توجه می‌کنیم؛ نعمت سلامتی، نعمت دیدن، شنیدن، راه رفتن، یاد گرفتن، ارتباط داشتن، فرصت شروع دوباره، فرصت جبران اشتباهات و هزاران نعمت دیگه. وقتی خداوند این همه نعمت رایگان و مداوم در اختیار ما قرار داده، چرا نتونیم باور کنیم که خواسته‌های تازه ما هم می‌تونن در مسیر تحقق قرار بگیرن؟ این نگاه کمک می‌کنه راحت‌تر با جریان نعمت هماهنگ بشیم.

شکرگزاری برای آنچه دریافت شده

خدایا شکرت بابت تمام نعمت‌هایی که بهم عطا کردی.

خدایا شکرت بابت خواسته‌هایی که اجابت کردی.

یکی از زیباترین تمرین‌های روزانه اینه که هر شب چند دقیقه وقت بذاری و نعمت‌هایی رو که همین حالا در زندگیت وجود دارن به یاد بیاری. شاید امروز لبخندی دیدی که حالت رو خوب کرده، شاید مشکلی حل شده، شاید فرصتی برای یادگیری پیدا کردی، شاید از یک اتفاق ناخوشایند نجات پیدا کردی و حتی متوجهش هم نشدی. وقتی نگاه انسان به داشته‌ها بیشتر می‌شه، احساس کمبود کمتر می‌شه و آرام‌آرام فضای ذهنش برای ورود نعمت‌های بیشتر آماده‌تر می‌شه.

خیلی‌ها تجربه کردن که وقتی بیشتر به نعمت‌های موجود توجه کردن، حال بهتری پیدا کردن. حال خوب باعث تصمیم‌های بهتر می‌شه، تصمیم‌های بهتر نتایج بهتری ایجاد می‌کنن و نتایج بهتر دوباره احساس شکرگزاری بیشتری به وجود میارن. به این شکل انسان کم‌کم خودش رو در مسیر یک جریان خوشبختی می‌بینه که هر روز می‌تونه گسترده‌تر از قبل بشه.

سپاسگزاری قبل از دیدن نتیجه

اگر ایمانی داشته باشی به اندازه دانه خردلی، پس می‌تونی پیشاپیش حتی سپاسگزاری هم بکنی برای دریافت اون نعمت‌ها، برای دریافت اون خواسته‌ها.

و این خودش یه راهکار فوق‌العاده برای قرار گرفتن در مرحله دریافت خواسته‌های اجابت‌شده‌ست.

بیشتر مردم عادت دارن اول نتیجه رو ببینن و بعد خوشحال بشن. اول نعمت رو دریافت کنن و بعد شکرگزاری کنن. اول اتفاق دلخواه رخ بده و بعد احساس خوب پیدا کنن. اما یکی از زیباترین نگاه‌هایی که می‌تونه زندگی انسان رو متحول کنه اینه که قبل از دیدن نتیجه هم احساس قدردانی داشته باشه. این نوع شکرگزاری از روی اجبار نیست، از روی اعتماد و اطمینانه. درست مثل کسی که می‌دونه خورشید فردا طلوع می‌کنه و برای روشنایی فردا هیچ نگرانی نداره.

فرض کن فردی مدت‌ها برای بهبود شرایط مالی خودش تلاش کرده و هنوز به نتیجه نهایی نرسیده. اگر هر روز فقط به فاصله خودش تا هدف نگاه کنه، ممکنه خسته بشه. اما اگر همزمان بابت پیشرفت‌هایی که داشته، بابت فرصت‌هایی که سر راهش قرار گرفته و بابت مسیر رو به رشدی که طی کرده شکرگزار باشه، احساس متفاوتی پیدا می‌کنه. این احساس خوب کمک می‌کنه راحت‌تر در مسیر باقی بمونه و نشانه‌های بیشتری از پاسخ جهان هستی رو در زندگی خودش ببینه.

دیدن نشانه‌های خیر و برکت

گاهی ما آن‌قدر روی چیزی که هنوز نداریم تمرکز می‌کنیم که چیزهایی را که در حال حاضر در حال شکل گرفتن هستند نمی‌بینیم. در حالی که بسیاری از نعمت‌ها ابتدا به شکل فرصت ظاهر می‌شن. گاهی به شکل یک ایده تازه، گاهی به شکل یک آشنایی جدید، گاهی به شکل یک آموزش، گاهی به شکل یک انگیزه ناگهانی برای شروع کاری که مدت‌ها عقب انداخته بودی. این‌ها می‌تونن بخشی از همان جریان نعمت باشن که آرام‌آرام در زندگی تو در حال گسترش است.

برای مثال ممکنه مدت‌ها به دنبال حل یک مسئله باشی و ناگهان در یک گفت‌وگوی ساده راه‌حلش رو پیدا کنی. ممکنه دنبال یادگیری مهارتی باشی و اتفاقی با آموزشی مفید آشنا بشی. ممکنه برای موضوعی دعا کرده باشی و مدتی بعد فردی وارد زندگیت بشه که بخشی از مسیر رسیدن به اون خواسته رو هموار کنه. خیلی وقت‌ها نعمت‌ها قبل از اینکه به شکل نتیجه نهایی ظاهر بشن، به شکل مقدمات و زمینه‌های لازم وارد زندگی ما می‌شن.

همراه شدن با جریان خوشبختی

وقتی باور می‌کنی که خیر و برکت در مسیر زندگیت در حرکته، نگاهت به اتفاقات روزمره تغییر می‌کنه. دیگه لازم نیست مدام نگران باشی که آیا چیزی در حال رخ دادن هست یا نه. چون می‌دونی همان‌طور که خواسته‌ها شکل گرفته‌اند، مسیر رسیدن به آن‌ها هم در حال شکل گرفتنه. این باور به معنای دست روی دست گذاشتن نیست؛ بلکه یعنی در کنار تلاش، آرامش و اطمینان هم داشته باشی.

فردی که خودش را در مسیر جریان خوشبختی می‌بیند، از فرصت‌ها بهتر استفاده می‌کند، امیدش را راحت‌تر حفظ می‌کند و کمتر درگیر ناامیدی‌های مقطعی می‌شود. او می‌داند که هر فصل زندگی می‌تواند مقدمه فصل بعدی باشد و هر قدم کوچک می‌تواند زمینه‌ساز اتفاقات بزرگ‌تر شود. برای همین به جای جنگیدن با زندگی، یاد می‌گیرد با جریان خیر و برکت همراه شود.

خدای مهربانم پیشاپیش ازت ممنونم

شاید یکی از زیباترین جمله‌هایی که هر روز بتوانی با تمام وجودت تکرار کنی این باشد: «خدای مهربانم پیشاپیش ازت ممنونم». ممنونم بابت نعمت‌هایی که دیدم و بابت نعمت‌هایی که هنوز ندیدم اما در حال آمدن هستند. ممنونم بابت خواسته‌هایی که اجابت شدند و بابت خواسته‌هایی که در مسیر تحقق قرار دارند. ممنونم بابت راه‌هایی که می‌شناسم و راه‌هایی که هنوز نمی‌شناسم. ممنونم بابت تمام خیر و برکتی که هر روز وارد زندگی من می‌شود.

وقتی این نگاه در وجود انسان ریشه می‌گیرد، کم‌کم احساس اعتماد بیشتری نسبت به زندگی پیدا می‌کند. دیگر فقط به شرایط فعلی نگاه نمی‌کند، بلکه به آینده‌ای نگاه می‌کند که در آن اجابت خداوند، پاسخ جهان هستی، جریان نعمت و جریان خوشبختی در حال حرکت به سمت او هستند. و شاید همین باور ساده، آغازگر اتفاقات بزرگی باشد که سال‌ها منتظرشان بوده است.